เรื่องเล่าผี “ใครมาเล่นกับเรา”

Home / เรื่องผีๆ / เรื่องเล่าผี “ใครมาเล่นกับเรา”

ประสบการณ์เรื่องผี นี้เกิดขึ้นเมื่อประมาณ 3-4 ปีก่อน
ตอนที่ผมเรียนกวดวิชาเพื่อสอบเข้า ร.ร.เตรียมทหาร
(สภาพคล้ายๆ ร.ร.ประจำแต่ยึดกฎทหาร) ผมเลือกลงคอร์สประจำปี
คือ ผมจะกินอยู่ เรียน นอน ที่นี้เลยเป็นระยะเวลา 1 ปี
โดยที่ผมดรอปเรียน ม4 เอาไว้ พอผมอยู่ไปได้ประมาณครึ่งปี ก็จะมี
คอร์สเดือนตุลาคมจะเปิด(เป็นคอร์สที่นักเรียนทั่วไปมาเรียนในช่วงปิดเทอม)
เมื่อถึงคอร์สตุลาคม พวกผมเด็กประจำปี ก็ต้องไปเรียนรวมกับเด็กคอร์สตุลาคม
ในตอนนั้นมีนักเรียนรวมทั้งหมดมีประมาณ 50 คน ผมก็มีเพื่อนที่สนิทมากๆ
ในตอนนั้นอยู่ 4 คน เรียกว่าเป็นแก็งค์เดียวกันเลย ก็จะมี ต้า ดาริ่ง(ผมเรียกว่าดา) หมู และผมเอง
ซึ่งใน 4 คนนี้ผมสนิทกับคนชื่อ หมู มากที่สุดเพราะเป็นคนกวนทีนเหมือนกัน

กลับมาที่เรื่องคอร์สตุลาคมนะครับ เมื่ออยู่กันไปได้ประมาณ
กลางเดือนตุลาคม ทุกๆคนต่างสนิทกันมากขึ้น รวมไปถึงแก๊งค์พวกผมด้วย

มีคืนหนึ่งประมาณ 5 ทุ่มบางคนก็เริ่มเข้านอนแล้ว
(ตึก 4 ชั้น เด็กคอร์สตุลาคมจะนอนชั้น 4 ประจำปีจะนอนชั้น 2 )
ผมก็คิดอยากทำอะไรๆสนุก ก็เลยพูดคุยกันในห้องนอนว่า “เราไปบุกชั้น 4 กันดีกว่า”
ผมกับเพื่อนก็หยิบหมอนข้างคนละอันถือ ขึ้นไปชั้น 4 พอไปถึงผมก็
“บอกว่า ห้องนี้ใครเจ๋งสุด! กูมายึดแล้ว 5 5 5 ” หลังจากนั้นก็ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ
พวกผมทั้ง 4 คนก็ไม่รอช้าเอาหมอนข้างที่ถือมา ตี ตี ตี ทุกคนในห้องที่มืดสนิท
แล้วคนในห้องนั้นก็สุ้ด้วย สู้กันอย่างเมามันส์จินตนาการไปถึงสนามรบ จากนั้นประมาณ 5 นาที
ก็มีเสียงบอกว่า “หยุด! หมอบบบบบ!” ซึ่งนั้น เป็นเสียงของผู้คุม พวกผมทั้ง 4 ไม่รอช้าที่จะวิ่งหนี
ในขณะที่วิ่ง ออกมาผมเห็น ไอ้ต้า กับไอ้ดา วิ่งลงไปชั้นล่างด้วยกัน
แต่ผมเห็นไอ้หมูวิ่งไปบนดาดฟ้า ผมจึงตัดสิ้นใจวิ่งตามไอ้หมูไปดีกว่าเพราะสนิทที่สุด

พอผมวิ่งตามไปผมก็ตะโกนเบาๆว่า “หมู..หมู..รอกูด้วยยยยย!”
หมู เงียบบ

แต่พอมาถึงดาดฟ้าผมก็เดินไปหาไอ้หมูก็ไม่เจอใคร ผมก็ตะโกนแล้วตะโกนอีกก็ไม่เจอ
ผมก็คิดว่ามันคงจะแอบที่ไหนสักที่หนึ่งบนดาดฟ้า แต่ผมก็หาไม่เจอ ตะโกนแล้วก็ไม่มีเสียงตอบรับ
ผมจึงตัดสินใจลงแล้วตะโกนทิ้งท้ายว่า “ถ้าไม่ออกมากูลงละนะ”

จากนั้นผมก็เดินลงมา ทันใดนั้นก็เจอผู้คุมพอดี
ผู้คุมพุดว่า “เนะ ไม่ต้องหนีเลย ไป ไป๊ เพื่อนโดนลงโทษอยู่ชั้นล่าง”

แล้วผมก็เดินลงมากับผู้คุม เห็นเพื่อนกำลังโดนลงโทษอยู่
ผมถึงกับตกใจเพราะ 1 ในคนที่โดนลงโทษมีหมูด้วย
ในขณะที่โดนลงโทษอยู่นั้นผมคิดในใจเสมอว่า
“หมูลงมาตอนไหนทำไมผมไม่เจอ ทั้งๆที่ทางขึ้นลงมีแค่ทางเดียว”
พอโดนลงโทษเสร็จแล้วก็อาบน้ำนอน ผมก็ถามหมูว่า

ผม “หมู ลงมาตอนไหนว่ะทำไหมกูไม่เจอเลย”
หมู  งงแล้วก็ตอบมาว่า “ลงอะไรของมึงว่ะ”
ผม “เอ้า! ก็ตอนวิ่งหนีอ่ะ กูวิ่งตามไปบนดาดฟ้า แต่ไปถึงก็ไม่เจอ แอบที่ไหนว่ะ”
หมู “แอบไร กูวิ่งตามพวกไอ้ต้า ไอ้ดา ลงมาข้างล่างนี้แหละ”
ผมถึงกับอึ้ง…
หมู “กูก็ งง อยู่ว่าทำไหมวิ่งไปข้างบนทั้งๆที่พวกกูลงข้างล่างหมดเลย”
ดาริ่ง “ใช่ๆกูก็เห็นวิ่งไปชั้นบนคนเดียว”
ผม ” เห้ยยย….ตลกแล้วเป็นไปได้ไงอ่าาา”

หลังจากนั้นทุกคนก็เงียบ แล้วค่อยๆขยับเตียงนอนมาชิดๆกัน

แล้วต้าก็กล่าวขึ้นมาว่า”หรือผีหลอกแล้วว่ะ ฮือ ๆ น่ากลัววะ”
ดาริ่ง ” กูว่าแน่ๆเลย เพราะตอนที่เราเล่นกันนี้ อาจจะมีบางสิ่งที่มาเล่นกับเราด้วยก็ได้”

จบประโยคที่ดาริ่งพูด ผมถึงกับขนลุกเลย
เพราะผมคิดว่า ในตอนที่เรากำลังเล่นกัน ต้องมีบางสิ่งที่เรามองไม่เห็นด้วยตาเปล่า
มาเล่นกับเราด้วย และรู้สึกว่าสิ่งนั้นกำลังเล่นกับผมต่อ…..

ขอบคุณประสบการณ์จาก : https://pantip.com/topic/31256782