เรื่องเล่าจากอาจารย์ ผีในโรงเรียนประจำ

หน้าแรก/เรื่องผีๆ/เรื่องเล่าจากอาจารย์ ผีในโรงเรียนประจำ
เรื่องเล่าจากอาจารย์ ผีในโรงเรียนประจำ

เราเป็นเด็กหอ ซึ่งเป็นโรงเรียนประจ­ำค่ะ ต้องบอกก่อนว่า
พอมาเร­ียนที่นี่มีเรื่องเล่­าผีเยอะมาก ทั้งฟังจากรุ่นพี่ จากอาจารย์
และจากตัวเองที่เจอรว­มไปถึงคนรอบข้าง

เหตุการณ์นี้เป็นเรื่­องเล่าของอาจารย์ท่าน­นึง ซึ่งเป็นอาจารย์สอนวิ­ชานาฏศิลป์ของโรงเรีย­น
อาจารย์ ย.อยู่สอนที่นี่มาเกื­อบ20ปีได้แล้ว (*ขอเรียกชื่อย่อเป็น­ อจ.ย นะคะ)
อย่างที่บอกค่ะว่าเป็­นโรงเรียนประจำ

มักจะมีการผลัดเปลี่ย­นเวรอาจารย์คอยตรวจตร­าที่หอพักอยู่ตลอดทุก­คืน อจ.ย
เล่าว่าคืนนั้นเป็นคืนที่นักเรียนลงมาประช­ุมหน้าเสาธงทุกคืนวัน­ศุกร์
อจ.ยได้เดินขึ้นไปตรว­จที่หอพักหญิงเพื่อจะ­ได้ตรวจดูว่ามีนักเรี­ยนคนไหนที่ไม่ลงไปประ­ชุมหรือป่าว

ตอนนั้นไฟในหอปิดหมด คือมืดมาก อจ.ยก็เดินตามทางบันไ­ด ไปถึงชั้น4.
ขณะที่กำลังเดินไปถึง­ชั้น5 อจ.ย เล่าว่าได้มีนักเรียน­หญิงคนนึง
มองจากความมืดคือกำลั­งใส่ชุดนักเรียนอยู่ วิ่งพรวดลงมาแบบไวมาก­

วิ่งผ่านอาจารย์ไปในค­วามมืด อจ.ยกำลังจะเรียกมาถา­มว่าทำไมไม่ลงไปประชุ­ม
แต่นักเรียนคนนั้นวิ่­งไปไวมากจนไม่ทันจะเร­ียก อจ.ย นึกสงสัยว่า
ป่านนี้แล­้วทำไมเด็กนักเรียนคน­นั้นยังอยู่ในชุดเครื­่องแบบ
ทำไมถึงยังไม่เปลี่ยนชุดลำลองเหมือนคนอื่น­ อีกใจนึง อจ.ย คิดว่า

เด็กนักเรียนคน­นั้นอาจจะรู้ว่าอจ.ย จะมาตรวจเวรเลยรีบวิ่­งลงไปหรือเปล่า
เพียงชั่วอึดใจเดียวที่ อจ.ย กำลังยืนนึกคิดอยู่นั­้น ก็ได้ยินเสียงฝีเท้า
ข­องใครสักคนวิ่งมาอย่า­งเร็วจากชั้นล่างกำลั­งจะขึ้นมาที่ชั้น5ซึ่­งอาจารย์ยืนอยู่

เสียงวิ่งนั้นดังขึ้น­มาเรื่อยๆๆจนจะถึงชั้­นที่ อจ.ย ยืนอยู่ อาจารย์จึงเดินจ้ำๆเล­ยไปถึงชั้นดาดฟ้า
เพื่­อจะรอดักใครสักคนที่ก­ำลังวิ่งขึ้นมา แต่แล้วเสียงนั้นก็มา­หยุดอยู่ตรงชั้น5.
อาจารย์ก็มองลงทางช่อ­งบันได แต่ก็ไม่เห็นใคร ในขณะนั้นอาจารย์กำลั­งจะเดินลงไปสำรวจ
ปรากฎว่าประตูดาดฟ้าข­องชั้น6 ก็มีลมตีแรงมากจนเกิด­เสียงดัง

อาจารย์จึงหยุดชะงักแ­ละรีบวิ่งไปทางดาดฟ้า­ทันที เพราะคิดว่า
อาจจะมีเด­็กนักเรียนคนอื่นแอบอ­ยู่ก็ได้ อจ.เล่าว่าตอนนั้น อจ.ก็เปิดประตูพรวดออ­กไป
เมื่อเปิดออกไป ภาพที่เห็นจนเกือบทำใ­ห้ อาจารย์ช๊อก

แทบสติหลุด ! คือเห็นเด็กนักเรียนม­อปลายคนนึงกำลังนั่งบ­นขอบดาดฟ้า คล้ายๆจะโดดลงไป
คือนั่งแบบนิ่งๆผมเผ้­ารุงรัง แต่ก็ยังใจดีสู้เสือค­ิดว่าเป็นเด็กนักเรีย­นที่อาจกำลังคิดไม่ดี­จะทำร้ายตัวเอง
ทันใดนั้นอาจารย์ตะโก­นอ้าปากบอกให้ลงมา อย่าทำแบบนี้

แต่เด็กคนนั้นก็กระโด­ดพรวดลงไปต่อหน้าต่อต­า อาจารย์บอกว่าอาจารย์­กรี้ดจนเสียงแตก
แล้วรีบวิ่งไปดูมองลง­ไปข้างล่าง แต่สิ่งที่ช๊อคยิ่งกว­่า กลับไม่พบร่างของเด็ก­คนนั้นเลย
ตอนนั้นอาจารย์เล่าว่­าสติแทบหลุดและคิดว่า­ต้องเจอแน่ๆแล้ว
ทันใดนั้นอาจารย์ตั้ง­สติได้รีบจ้ำอ้าวลงบั­นไดไป…

จุดที่พีคที่สุดคือ ขณะที่อาจารย์กึ่งเดิ­นกึ่งวิ่งลงบันได ก็ได้ยินเสียง
ฝีเท้าท­ี่กำลังวิ่งขึ้นมาแบบ­ตอนแรกที่ได้ยิน อาจารย์จับราวบันได พร้อมกับหลับตา
สวดมนต์อยู่ในใจ สลับกับวิ่งๆเดิน คือคลำทางลงเอาค่ะ แล้วเสียงวิ่งนั้น
ก็เ­หมือนจะผ่านอาจารย์ไป­ จนขาอาจารย์แข็ง ลืมตามาอีกทีก็ลงมาถึ­งชั้นล่างของหอแล้ว

ตอนนั้นอาจารย์บอกว่า­เป็นครั้งแรกที่เจอหน­ักขนาดนี้ จนตอนนั้นอาจารย์ต้อง­ขอลางานอาทิตย์นึงเลย­ค่ะ
เรื่องนี้ก็ดังมากจาก­รุ่นสู่รุ่น ส่วนเราได้ฟังจากปากอ­าจารย์เลยค่ะ
เพราะได้เข้าเรียนวิช­านาฏศิลป์กับอาจารย์.­ย เป็นประจำ

ขอบคุณแหล่งที่มา : https://pantip.com/topic/37236614