หอพักหลอน เมืองพัทยา

หน้าแรก/เรื่องสยองขวัญ/หอพักหลอน เมืองพัทยา
หอพักหลอน เมืองพัทยา

เรื่องมีอยู่ว่า…เราย้ายมาทำงานที่พัทยา เราทำงานเป็นเชฟที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในเมืองพัทยา
ตอนที่ย้ายมาใหม่ๆเราไม่ค่อยจะมีเงินเช่าห้องดีๆอยู่เราเลยตัดสินใจไปเช่าห้องแบบแบ่งให้เช่า
คือข้างล่างเค้าจะทำเป็นบาร์ ข้างบนจะแบ่งเป็นห้องเล็กๆให้คนเช่าอยู่

ราคาค่าเช่าก็ตกเดือนละพันห้าร้อยบาทน้ำไฟฟรี เราเห็นว่ามันถูกดีเราเลยไปเช่าอยู่
คืนแรกไม่มีอะไรเกิดขึ้นรึอาจจะเพราะเราทำงานเหนื่อยก็ไม่รู้นะ คืนแรกหลับสบาย
แต่คืนที่สอง….ความสยองก็เข้ามา! เราเลิกงานเที่ยงคืนกลับถึงห้องก็อาบน้ำกำลังจะนอน

แต่ยังไม่หลับเพราะเสียงเพลงที่บาร์มันดังขึ้นมาข้างบนเบาๆเราเลยนอนเล่นมือถือ
เล่นไปซักพักเราได้ยินเสียงเล็บขูดกับฝาห้อง ( เค้าใช้ไม้อัดมาแบ่งเป็นห้องๆเพื่อให้คนเช่า )
เสียงขูดฝาห้องเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆซักพักก็มีเสียงรองเท้าส้นสูงเดินไปเดินมา

เราคิดว่าสงสัยจะมีคนมาเช่าห้องข้างๆเรามั้ง เราก็เล่นมือถือต่อไม่ได้คิดอะไร
จนตีสองบาร์ปิดเพลงทุกอย่างเงียบสบง มีเพียงเสียงเล็บที่ขูดฝาห้อง! เสียงนี้กลับมาอีกแล้ว
เราพยายามจะไม่คิดและเริ่มพยายามจะหลับตา ทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองหลับ

ยิ่งดึกเสียงเดินไปเดินมายิ่งดังขึ้นเรื่อยๆเสียงเดินพร้อมกับเสียงเล็บขูดข้างฝาห้อง
เราเริ่มจะไม่ไหวแล้ว เริ่มสวดมนต์ทำจิตใจให้สงบ เสียงเดินและเสียงเล็บเริ่มค่อยๆหายไป!
ในใจก็คิดว่าใช่แน่แล้วเจอดีเข้าให้แล้วเอเอ้ย! เราเผลอหลับไปตอนใหนไม่รู้

รู้สึกตัวอีกทีเหมือนมีเสียงเด็กมาเรียก พี่ๆตื่นๆไม่ไปทำงานหรอ? เสียงเรียกแววๆ ในหู
เราสะดุ้งตื่นนอน เช้าแล้วนี่เรารีบอาบน้ำไปทำงาน(เช้าของเราคือเที่ยงวันนะ )
วันนั้นทั้งวันเราคิดแต่เรื่องเดียวว่าสิ่งที่เราได้ยินมันคือเสียงคนข้างห้องหรือเสียงอะไรกันแน่?!

คืนนี้เราต้องได้รับคำตอบให้ได้ เลิกงานกลับถึงห้องเที่ยงคืนกว่าๆ เรารีบอาบน้ำ
รีบเข้าห้องนอน เราหยิบมือมาเล่นเกมเสียงเพลงจากบาร์ดังมาเบาๆเราเล่นเกม
ในใจก็คิดว่าอย่ามีอะไรผิดปกติอีกเลย ตีสองผ่านไปเสียงเพลงเงียบลงเสียงปิดประตูบาร์ดังขึ้น

นั้นแสดงว่าตอนนี้จะมีแค่เราเท่านั้น เพราะทั้งตึกมีเราอาศัยอยู่แค่คนเดียวห้องอื่นๆ ไม่มีคนเช่า
ทุกอย่างเงียบสงบ! เสียงเล็บขูดกับฝาห้องก็ดังขึ้นทีนี้เราขนลุกสิ
ในใจก็คิดว่าจะมาทำไมเรากลัวนะ!ความคิดหยุดลงทันใดนั้น!เสียงหัวเราะก็ดังขึ้นข้างหูเรา

มันเป็นเสียงที่เย็นเยือก ขนหัวเราตั้งแบบไม่ได้นัดหมาย ใช่แระชัวร์เลย
สิ่งที่เราคิดถูกหมดทุกอย่างเสียงเดินที่ได้ยินเสียงเล็บที่ขูดไปกับข้างฝาเราได้คิดไปเอง
และทุกครั้งที่ได้ยินเราจะยังไม่หลับ จะมีก็แค่เสียงเด็กมาปลุกตอนเที่ยงๆเท่านั้น
ที่ได้ยินตอนหลับ เราไปทำงานตามปกติทำทุกอย่างเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

จนวันนึงเราไม่สบายเป็นไข้ปวดหัวมากเรากึ่งหลับกึ่งตื่น สายตาเราก็ไปสบตาคู่นึง
เป็นผู้หญิงผมยาวๆใส่ชุดเก่าๆลอยอยู่บนเพดาน เค้าลอยลงมาๆ จนตัวเราจะติดกันอยู่แล้ว
สายตาเราจองมองกันและกันพลันเราก็พูดขึ้นว่า

“พี่ๆอย่ามาหลอกหนูเลยวันนี้หนูไม่สบายปวดหัวมากหนูกลัว” เราพูดจบ
มือของเธอก็มาแตะที่หัวเรา อาการปวดหัวเราหายไปเฉยๆและเธอก็หายไปต่อหน้าต่อตาเรา
เราหลับทั้งๆที่กลัวจนแทบสิ้นสติ ตื่นอีกทีก็เช้าของอีกวัน อาการปวดหัวตัวร้อนก็หายไป

เราเลยไปใส่บาตรระลึกถึงเธอผู้นั้นให้ได้บุญที่เราทำในวันนี้ เรากลับห้องมา
ด้วยจิตใจกล้าหาญมากขึ้น เอาความกลัวทิ้งไปให้หมดเท้าเราก้าวขึ้นบันใดที่ละก้าว
เสียงเหมือนมีคนเดินตามมาทีละขั้นบันใด ตอนนี้ความกลัวหมดไปแล้ว

เหลือแต่คำสัญญาสงบการหลอกหลอน เราพูดขึ้นดังๆว่า
“เรามาจากต่างจังหวัดเราไม่มีที่ไปเราขออยู่อาศัยหลับนอนโปรดอย่าได้มาเบียดเบียนกันเลย
ให้ต่างคนต่างอยู่ถ้าอยากหลอกก็ขอให้มาในรูปแบบของเสียงอย่ามาให้เห็นเป็นตัวเลย
เราจะมั่นทำบุญไปให้ เริ่มคืนนี้นะขอบคุณค่ะ”

เราอาศัยอยู่ที่นั้นยาวนานถึงห้าเดือนเต็มๆ ยังมีอีกเยอะมากที่อยากเล่า
ตลอดเวลาห้าเดือนไม่มีวันใหนเลยที่จะไม่โดนผีหลอก

ขอบคุณแหล่งที่มา : https://pantip.com/topic/36659178